Inloggen met Facebook

Beste Armand,

Wat een prachtige toon van strijdliederen die je gisteren in De Effenaar bezigde. Wat een ware, felle taal die je tentoonspreidde. Verloren gewaande songs voor een grotendeels jonge menigte, die met de dienende muzikale hulp van The Kik keihard en compromisloos binnen denderden. Wat een genot om je op het podium aan het werk te zien. Te horen. Te voelen. In je element. Dit ben jij. Vast altijd zo geweest. Zeker. Dit doe jij. Dit is wie jij bent, besefte ik me. Daar staan, op de barricaden van verzet. Je protest tegen de onwetendheid, het dogmatisch volgen, de heerschappij. Het kwam aan.

Is het ergens misgegaan? Beter gezegd; waar is het misgegaan? Waarom ben je nog steeds nodig? De jaren hebben je aan kracht niet ingeboet. De kwinkslag in je woorden, wat een mooi geschenk. Humor. Anders overleef je het niet. Je kleine schaterlach door de nummers heen. Wat een genot.

Maar nog steeds de prangende vraag. Waarom zijn jouw woorden nog steeds zo waar? Waarom neemt mijn generatie nog steeds notie van jouw woorden, opgetekend in de jaren zeventig vooral. De afgunst die daarin doorklinkt, het pikken, het nemen, het schuddende afwijzende hoofd en de smerige handdruk.

Ik vind dat deze wereld niet zonder jou kan. Door de collaboratie met The Kik, hulde, sta je weer op een podium waar je nooit was weggeweest. Je zong het ook. ‘Dit is geen comeback.’ De songs spatten al tientallen jaren van jouw lippen, akoestisch en nu versterkt. Ze raken opnieuw doel. Herboren nummers. Het publiek in prachtige, pure adoratie.

De melancholie die mensen je misschien ooit toeschreven. Zij gingen door, jij bleef staan. In hun ogen. Deed je niks. Misschien toch wel. Doet dat pijn. Zij stonden stil. Jij ging vooruit. In je schitterende outfit op dat podium. Met een rokertje in je hand. Verzet en kleur. Met de biet die stuwde bracht je helder en krachtig je teksten. Zang en gesproken woord.

Beste Armand. Ik heb geluisterd. Ik heb stilletjes gehuild. Ik heb nagedacht. Ik heb gelachen. Ik heb genoten. De valkuil van koketteren met kennis, algemeen en verworven, is je vreemd. Nog steeds ‘wauw’ en ook weer niet. Dit moet zo gebracht worden zoals jij dat doet. Als inkt op maagdelijk wit. Puur. Onbehouwen. Zichtbaar. Kwetsbaar,

Bedankt voor je nuchtere blik. Je scherpe geest. Je universele waarheid. Dank ook aan die stoere band rondom je. Ze dienen je zodat jij mag, kan, moet, stralen.

Armand? Een hippie? Een vreemde geest? Een buitenstaander? Nee, geen van al. Vanaf deze plek, met pen; Ik heb Armand gezien. Gehoord. Gevoeld. Ik ken Armand. Hij stond voor mij. ons. Staat voor ons. Hij is. Hij is.

Met oprechte groet,

Bram

Armand & The Kik, 17 september, Effenaar



Dit artikel delen?

 
Log in
Online Users
0 gebruikers online
Binnenkort in de buurt...

No current events.

Nieuwste Videos
Onze Fans
Stalk Ons
  • Facebook Page: 113084478744882
  • Twitter: EhvDistortion
  • Vimeo: Eindhoven
  • YouTube: EindhovenDistortion
  • External Link: www.ehvd.nl